Ho! Ho!, deel 2

| Geen reacties

Ik heb nog eens nagedacht over het Zwarte Pieten Spel en ben er helemaal uit: het sop is de kool niet waard. Desnoods spannen de klagers maar een rechtszaak aan. Het valt sowieso niet mee je aandacht bij deze vervelende luchtbel te houden. We hebben recessie en ontslagen, een verstopte woningmarkt, bejaarden die een Senseo krijgen in plaats van hulp bij het aantrekken van steunkousen, om over buitenlandse rampen te zwijgen. Bovendien zijn er altijd eigen zorgen die uiteindelijk vóór alles gaan.

De kwestie is met succes tot een hype verheven. Dit moet je de actievoerders nageven. Moet Zwarte Piet een metamorfose ondergaan? Sturen we Sinterklaas voorgoed de laan uit? Zijn wij eigenlijk een volk van vuile racisten? Tot bij de VN wordt erover gesproken. Menig politicus of zakenman zal zijn vingers aflikken bij zo’n campagne.

Het militant klinkende Django Commando zorgde ervoor dat de beeldengroep, bekend als het Slavenmonument in het Amsterdamse Oosterpark, werd uitgedost in Pietenkleding.
En passent werd nog maar eens gesteld dat er een diepere onvrede onder kleurlingen over racisme in de Nederlandse samenleving heerst. Europa heeft onlangs iets geroepen over een tekortschietende overheid in ons land en prompt ruikt men bloed in de Republiek Amsterdam Zuid Oost. Nederland moet een hel zijn om in te leven.

Racisme komt absoluut voor en wie wordt uitgesloten of bespuugd, ervaart dit terecht als venijn. Helaas is het een fenomeen dat zich overal voordoet en velen treft. Recent beklaagden Joden zich over toenemende narigheid in onder meer België. Zigeuners worden nagenoeg overal gewantrouwd. Buiten Europa wordt dezelfde grammofoonplaat gedraaid: Arabieren en zwarten staan elkaar naar het leven, blanken zijn de klos in Zimbabwe en Zuid Afrika.
Racisme is een onberedeneerde vorm van afwijzing. Andere varianten zijn even abject. Homo’s worden gerammeld, vrouwen op straat uitgescholden en meestal niet door blanken. Ouderen worden als kostenpost afgeschilderd, kinderen als een losgeslagen bende. Zieken worden verfoeid door hun collega’s die het werk moeten opknappen. We leven in een gezellig land en elders is het niet beter.

Interessant is te zien dat aloude politieke scheidslijnen een taai bestaan blijken te hebben. Presentatrice Diewertje Blok gaf tv commentaar bij de intocht in Groningen. Haar VARA kleurtje is genoegzaam bekend. Een kleine Pieterman met regenboog kleuren werd prompt uitgebreid gefilmd en door Diewertje nadrukkelijk geprezen zonder man en paard te noemen: zeg maar op oud (s)linkse wijze. In haar woorden proefde je hoe zij over de Zeurpietenkwestie denkt: dat blank Nederland meer rekening moet houden met minderheden die in een permanente staat van onderschikking leven. Rechts reageerde met een lawine aan agressieve en archetypische opmerkingen aan het adres van zwarten en linkse blanken. Dicht onder de oppervlakte van de beschaving borrelt het riool van verdeeldheid.

Als ik Sinterklaas was, zou ik dit land een ultimatum stellen of anders er de brui aan geven. Waarom pakjes rondbrengen waar je de kans loopt van je paard te worden getrokken en de media op de outfit van je personeel inhakken? Wordt zijn stoomboot straks in open zee geënterd door de Rainbow Warrior, of moet de Sint voortaan de cadeautjes als een partij coke heimelijk buitengaats dumpen en rechtsomkeert maken vóór er een fregat uit Den Helder op hem af komt? Zelfs bij Post.nl zijn de arbeidsomstandigheden beter.

In Krommenie werden andere contouren rond het Sinterklaasfeest zichtbaar: de introductie van Disney Land. Pieten met gele snavel als Kwik, Kwek en Kwak. Er waren ook Bunnies uit de kledingkast van Donald Duck geleend. Kabouter Plop en Mega Mindy werden vorig jaar al gesignaleerd.
Dit is de weg die ik het meeste vrees: straks wordt de intocht gesponsord door bedrijven volgens het principe: wie betaalt, bepaalt. Marktwerking op de feestvloer. Op de mijter prijkt voortaan een logo van Pearl of Sprite en Pieten adverteren met Adidas. Waar ze mee moeten oppassen, want deze merknaam schrompelt gemakkelijk ineen tot het woord Aids en dan hebben we weer relletjes op straat. Zo verwordt het kinderfeest definitief tot een uitstalling van wat de zanger Armand ooit De Misselijkmakende Middenstand noemde. Winkeliers verdienen immers een half miljard euro extra aan de Sint.

Ik weet niet welk standpunt in te nemen. Ik voel geen bezwaren tegen Zwarte Piet, maar wel tegen Sinterklaas. Hij is een 400 jaar oude bisschop en komt uit Spanje. Hij stamt dus uit de tijd van de 80 jarige oorlog, toen Holland en Zeeland het opnamen tegen een wereldrijk dat zich daarbij bediende van de Inquisitie, gevreesd instituut van kerkterreur tegen andersdenkenden. Monk vergeet niets. Op het Boek van de Sint waarin alle verwijtbare dingen staan opgetekend, domineert nog altijd het Christelijke symbool bij uitstek: het Kruis.

Anderzijds heb ik bedacht dat Sinterklaas een uitlaatklep biedt voor het latente racisme in mij en nog een paar miljoen blanke Hollanders. Eens per jaar kan ik mij verlustigen aan een blanke heerser met zwarte bedienden die naar zijn pijpen moeten dansen. Ik mag mij onbezorgd koloniaal voelen, of slavenhandelaar. Op deze manier kan ik al dan niet vermeend wangedrag, begaan door lieden die in de media worden onderscheiden met een donkere of lichtgetinte huidskleur beter relativeren en verdragen. Tijdens Carnaval mogen de burgers ook een paar dagen de draak steken met zaken waarvan zij het fijne niet weten en er nauwelijks invloed op hebben.

Tot betrokken ruziemakers in de rechtbank hun eisen voorleggen, is het zaak de orde te handhaven. Mijn indruk is dat de politie op straat dit verstandig aanpakt: zichtbaar voorzorgen nemen en ingrijpen zonder tot arrestaties over te gaan. Met de aanpak van de ergste uitwassen op het internet worden vorderingen gemaakt. Oude tijden keren weer, want het gaat hier om repressieve tolerantie. Het wachten is op een verfijnde aanpak, die voorheen agressiekanalisatie heette: een prachtige term, mogelijk ontleend aan sixties coryfee Herbert Marcuse. Ik weet al wat ik op mijn verlanglijstje zet.

Monk
19 november 2013
(foto: Monk)

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.