Magische Reizen

| Geen reacties

De Magic Bus stond langs het trottoir op het Damrak in de hoofdstad. Een oude dubbeldekker, beschilderd in woeste psychedelische kleuren. Het was begin jaren 70: Hippie Trail Amsterdam – Delhi. Aan passagiers, ook wel genoemd freaks, geen gebrek. Hondje Frodo met rode zakdoek om de hals mocht ook mee. De Nieuwe Mens verliet de spruitjeslucht om zich te laven aan Aziatische wijsheid en tolerantie.

Nimmer voelde ik aandrang een buskaartje te kopen: ik ben ongeschikt voor elke groep waarmee je langer dan een enkele dag samen bent. De reis naar India duurde tot in het oneindige en zonder een aardige geldsom ben je nergens. Verder had ik weinig vertrouwen in die gammele bus. Ik weet van een aangekondigd vertrek, waarbij iedereen was ingestapt. De bus wilde niet starten. Waarna het uitstappen begon: far out, man!

Je mocht natuurlijk geen drugs of andere contrabande meebrengen, want al bij de Duitse grens kon je rekenen op controle en dan bedoel ik ook controle. Op stoelen die meer bedoeld waren voor de korte afstand, begonnen de jonge reizigers aan een helletocht langs gore restaurantjes en luizige slaapplaatsen, over hotsende straten en smalle bergwegen, begeleid door muziek van Yes en Jethro Tull. Elke dag kon je rekenen op gesodemieter. Met name de toiletten op de Balkan moeten alles hebben overtroffen. Verder was de kans groot dat je een week langs de kant van de weg moest wachten op een nieuwe tweedehands versnellingsbak.

Reizen in den vreemde. Het is leerzaam en vaak leuk, ongeacht of de omstandigheden steeds optimaal zijn. Naïviteit en het maken van fouten horen erbij. In de eerste decennia van de jeugdcultuur, tussen pak weg 1960 en 1990, ging het vaak om nieuwsgierigheid naar het andere. Medestudenten van mij trokken in de zomer naar Franse wijngaarden of naar de Kibboets. Hier werden belangrijke ervaringen en nieuwe liefdes opgedaan. Soms ging het fout met schade, schande en vroegtijdige terugkeer tot gevolg.

Deze dagen zit de Nederlandse jongedame Laura vast in Qatar, een oliestaatje zoals de Profeet het heeft bedoeld. Wat zij te zoeken had in dit vrouwvijandige hol, blijft vooralsnog onduidelijk. Laura deed bij de politie aangifte van verkrachting, onkundig van de geldende wetten en daarmee de gevolgen van haar optreden.
De politie arresteerde haar op grond van buitenechtelijke seks. Trouwen met haar aanrander was de aangewezen weg om aan vervolging te ontkomen.
De betrokken man zit ook vast: hij kan 140 zweepslagen tegemoet zien, wegens zijn aandeel in de seks plus het nuttigen van alcohol die uitsluitend is bedoeld voor Ongelovige Honden.

Opvallend is het ontbreken bij jong en oud van besef dat er echte grenzen bestaan, waarachter totaal andere wetten gelden. Bovendien denken veel westerse reizigers, dat er ingeval problemen hoe dan ook een oplossing wordt gevonden. Meisje Laura toont hiermee eerder de regel dan de uitzondering.

Een goede kennis van mijn vrouw stapte als jongeling in de Magic Bus en bracht het all the way tot India. Na afloop van zijn trip in het Nirvana werd hij aangehouden op het vliegveld van Delhi. Uit zijn laarzen kwamen naast zeer vuile sokken ook enige goedkoop ingeslagen verdovende middelen. Voor deze laatste belandde hij in de gevangenis. Pas na maanden kon hij tegen een fors bedrag door zijn ouders worden vrijgekocht. Was mij dit gebeurd, dan had ik zonder twijfel mijn hele straf moeten uitzitten. Mijn ouders hadden beslist hun auto niet verkocht om mij uit de hel te halen. Misschien bleef ik destijds omreden van deze voorkennis liever in eigen land.

Meisje Laura krijgt een geldboete opgelegd en wordt Qatar uitgezet. Ze heeft trouwens al drie maanden vastgezeten. Of de aanrander de hem toegezegde zweep zal proeven, is nogal de vraag. In termen van de Sharia is Laura immers gewoon een hoer. De Arabische trots is gered en de boodschap dat toeristen met feestgedachten beter hun heil elders zoeken, is bekrachtigd. Ik weet wel een mooi alternatief:

Particularly those of you who are European residents: Save up all your bread and fly Trans Love Airways to San Fransisco USA. Then maybe you’ll understand the song. It will be worth it!*
Je kunt daarginder bovendien in The Magic Bus stappen, bedoeld voor techcrunch people die via onboard WiFi hun eigen reisje van de dag inplannen. Dus MonkWisers, waar wacht u nog op?

Monk
13 juni 2016
(foto: Monk)
* lyrics: Eric Burdon, San Franciscan Nights, 1967

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.