De Heilige Kluis II

Soms lijken observaties en gedachten samen te hangen, waar in werkelijkheid hoogstens op kosmisch niveau sprake van kan zijn. Wanneer er dan iets ingrijpends gebeurt, wekt dit de indruk dat het betekenis heeft, verbanden toont met eerdere noties. Onzin natuurlijk, maar een eenmaal opgedane indruk raak je moeilijk kwijt.

Uit nostalgie trok ik onlangs Montaillou* van de plank. Hierin wordt beschreven hoe in vervlogen tijden de Zuid Franse Katharen werden vervolgd door de Roomse Kerk. Een prachtige reconstructie van genadeloze machtsuitoefening over eenvoudige mensen.
Vervolgens trof mij de affaire Valkering*, de Nederlandse priester die plotseling en op confronterende wijze uit de kast kwam, werd geschorst en inmiddels om vergeving smeekt bij zijn baas, de bisschop. Wie van hen is de grootste smiecht?
Toevallig of niet kocht ik een paar maanden eerder Sodoma*, indrukwekkend resultaat van 4 jaar onderzoek naar de uitwerking van homoseksualiteit in de Roomse Kerk.
Over dit alles kauwde ik nog na toen ik de tv aanzette en zag hoe de Notre Dame in Parijs in lichterlaaie stond.

De symboliek van deze voor onmogelijk gehouden brand was me aanstonds duidelijk. Hier stortte het katholicisme op groteske wijze in. Een hogere macht heeft ingegrepen en een krachtig signaal uitgezonden. De Kerk heeft zich onderhand zoveel schandalen van kindermisbruik, homo gekonkel, witwassen en steun aan abjecte regiems op de hals gehaald, dat een brute goddelijke reactie niet kon uitblijven. Inderdaad: Notre Drame.
Voor de goede orde: ik hang geen enkel geloof aan, ben allesbehalve homoseksueel, betaal uit onkunde altijd teveel belasting en verder discrimineer ik iedereen opdat niemand zich achtergesteld behoeft te voelen.

Lang geleden bezocht ik als jonge toerist de kathedraal in Parijs. Wat ik mij herinner, is een gigantische binnenruimte in halfdonker gehuld, een paar sluipende geestelijken en die typische graflucht, eigen aan oude kerken. Kortom: een imponerend, intimiderend gebouw. Buiten scheen de zon, dus ik was snel weer in mijn habitat op straat.

Terwijl de brandweer nog bezig is de laatste smeulende resten te blussen, komt een campagne op gang om de schade te herstellen, de kathedraal weer op te trekken. Een miljardair heeft alvast 100 miljoen toegezegd. Hij mocht  uitgebreid voor de camera verschijnen. Om meteen te worden overtroffen door een concurrent die 200 miljoen toezegde. Mijn zegen en van harte, maar tot op heden hoorde ik niets van de Vaticaanse Sjoemelbank. Rome kan de schade gemakkelijk uit eigen zak betalen, maar zal deze liever door de seculiere elite, de belastingbetaler en de Franse gelovigen van wat heet De Oudste Dochter van de Kerk laten ophoesten.

De voortekenen zijn gunstig: de tv toonde volop beelden van op straat biddende mensen, het gelaat gekeerd naar het brandende Instituut dat bol staat van misbruikzaken en andere ongein.
Of houdt dit ook weer alleen in mijn hersenpan verband met elkaar?

Monk
16 april 2019
Foto: Monk

Valkering: zie De Heilige Kluis d.d. 8 april 2019, onder Actueel.
Emmanuel Le Roy Ladurie –  Montaillou, een ketters dorp in de Pyreneeën, 1294-1324
Frederic Martel – Sodoma, het geheim van het Vaticaan.

Reacties gesloten.