De nieuwbakken Board of Peace (Vredesraad) is een door Trump opgezet orgaan om internationale conflicten te beëindigen. Een echte fundering is nog niet uitgewerkt.

De Board wil vooral de door Trump verguisde VN-instanties vervangen. Het idee werd hem aangereikt door de ongeremde slachtpartij die Israël in Gaza uitvoert. Gebonden door mandaten, gebrek aan militaire slagkracht en de terreurdaad van Hamas in oktober 2023, bleek de VN immers machteloos.
Trump bemoeide zich ermee, in de veronderstelling dat dit hem de Nobelprijs voor de Vrede ging opleveren. Hij beweerde (zoals wel vaker) de kwestie in een handomdraai op te zullen lossen, maar steunde tegelijk Israël onvoorwaardelijk. De regering Netanyahu sloeg aanvankelijk terug uit een begrijpelijke drang naar zelfverdediging maar, onder druk van orthodoxe elementen in de regering en de volledige steun van de VS, verschoof het discours naar de glasharde bewering dat gehandeld wordt op grond van natuurlijke en historische rechten. In deze visie zijn alle Palestijnen slechts gast van Israël en nu ze zich zo misdragen, moeten ze weg of dood. De orthodoxe ayatollahs beroepen zich in hun genocide op een regionale situatie van tenminste 2000 jaar geleden.
Zo lusten we er nog wel een paar.

Opgelost door Trump wordt er weinig. Er bestaan namelijk geen simpele oplossingen voor gecompliceerde problemen. Waar grof geweld de norm is, ontstaan vooral nieuwe problemen. Het aantal doden in Gaza is inmiddels gestegen tot boven 70.000 en het hele gebied werd verwoest.
De Board is een instrument dat geschillen wil oplossen door middel van (dreigen met) geweld en oekazen, onder rechtvaardiging van redeneringen met een dagkoers. Op voorhand is duidelijk dat zij niet zal handelen in het belang van rechtvaardigheid of vrede, maar om materieel gewin. Denk aan delfstoffen, transportroutes en landwinning. Zeg ik erbij, dat Trump Administration vooralsnog wordt afgedekt door de Republikeinse Partij in de VS en (last but not least) door de miljardairs van de bestuur kliek zelf. Zo’n kans om de wereld te dirigeren en te beroven, doet zich niet elke regeerperiode voor.

De Board of Peace toont veel kenmerken van de vroegere Raad van Beroerten. Dit was een Uitzonderingsrechtbank waarmee Philips II en landvoogd Alva ketterij en opstandige edelen in de Spaanse Nederlanden bestreden. Zij Fungeerde van 1567-1576, werd gekenmerkt door wraakzucht en willekeur en telde vele doodvonnissen.

Koning Dagobert ziet zichzelf als voorzitter van de Board voor het leven, met onbeperkte macht. Nu hij niet tot Paus is benoemd, alleen op zijn eigen X account als President van Venezuela erkend wordt, alle wereldkaarten nog steeds de Golf van Mexico tonen, Groenland onverminderd bij Denemarken hoort en Trump de Nobelprijs voor Vrede is ontzegd door de vervloekte Noorse Regering (die er niet over gaat), moet hij toch wat. Je kan wel raden wat voor landen zijn voorstel steunen: Wit-Rusland, Hongarije, Marokko, Kazachstan, Vietnam, Azerbeidzjan en Kosovo. Andere geïnteresseerden: Saudi-Arabië, Turkije, Egypte, Jordanië, Indonesië, Pakistan, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten. Noord-Korea ontbreekt, mogelijk op last van China. De aanvraag van Israël wordt bestudeerd, waarschijnlijk omdat Netanyahu het entreegeld niet kan ophoesten, dan wel moet instemmen met geopolitieke concessies als Trump-Beach op de plaats van Gaza. Trump perst namelijk niet alleen vijanden af, maar ook zijn vrienden. Deze zijn zelfs gemakkelijk uitwisselbaar. Hij zou graag zien dat landen als Frankrijk en het UK toetreden. Deze landen verlenen de Board een bepaald cachet en hun overstap betekent het finale instorten van de VN. Adspirantleden moeten flink in de buidel tasten, dat spreekt. Hen wordt ongetwijfeld beloofd, mee te delen in de opbrengsten naderhand. Een casinokapitalist als Trump zal daar te zijner tijd wel een mouw aanpassen, want de Bank wint hoe dan ook.

Inspiratie voor het idee van een Board of Peace komt onder meer van FIFA-baas Infantino, opvolger van de crimineel Blatter. Infantino (what’s in a name) maakt wereld voetbalbond FIFA (en zichzelf) steenrijk met de miljarden die worden betaald door landen om te mogen meedoen en voor toekenning van toernooien op totaal ongeschikte plekken, zoals een woestijn. Of de nieuwlichters ook iets presteren, is ondergeschikt. Het gaat puur om het geld. Bij elke prijsuitreiking in de VS verschijnt Trump ten tonele om de trofee persoonlijk vast te houden. Hij is net een dikke zeurkleuter die anderen elk ijsje misgunt. Trump suggereert hiermee aanhoudend dat hij een omnipotente Winnaar is. Sport en politiek is voor hem hetzelfde. Er is bijna geweld voor nodig om hem een beker of medaille weer te ontfutselen. FIFA-baas Infantino creëerde speciaal voor Trump de Peace Price. Een placebo voor de misgelopen Nobelprijs. Ik denk dat alle spelers een tientje hebben gelapt.

Over enkele maanden wordt het WK voetballen in Noord-Amerika gehouden (Canada en Mexico behoren in het brein van Trump al tot de VS) en let maar eens op hoe beide heren zich daar zullen manifesteren. Afwijzen en boycotten van deze politieke sportvertoning, door bijvoorbeeld de KNVB, zal geheid leiden tot sancties of andersoortige wraak. Verongelijktheid is namelijk een vast onderdeel van recht-populisme en autocratie. De KNVB denkt evenwel geen moment aan weigeren, want politiek en sport hebben niets met elkaar te maken. Dus komt effectief wegblijven neer op het individuele besluit van spelers: water stroomt altijd naar het laagste punt.

Vandaag zegt Trump dit, morgen doet hij het tegenovergestelde. Dit verwart eenieder die van hem afhankelijk is, of zich zo opstelt. Trump zelf vindt zijn gedrag heel normaal. Het is een kwestie van tactiek, uitgedrukt in een mengsel van arrogantie en misprijzen. Op een dieper niveau drukt het ook iets anders uit: de opvatting dat alleen het heden ertoe doet, slechts de laatste opmerking, het laatste dreigement of ingreep. Waarmee al het vorige van de baan is, als heeft het nooit bestaan. Morgen kan het andermaal op tafel liggen, of iets anders. Dergelijk gedrag is bekend van psychopaten en ondergraaft rationeel denken. Wie gaat denken als een idioot, raakt zelf ook gemakkelijk het noorden kwijt.

Hoe Europa hiermee omgaat, is bij vlagen weerzinwekkend (Ruttes Daddy-politiek), maar ook verbijsterend naïef. Trumps doelstellingen zijn namelijk glashelder en al jaren bekend. De VS willen het gehele westelijk halfrond domineren en alles en iedereen opruimen die dit belemmert. In deze visie zijn zowel Europa als Canada vijanden. In de onderhuidse machtsverdeling met Poetin, is Oekraïne kansloos, de NAVO een last en de VN een permanente belediging. Trumps tirade tegen Zelensky is geen uitglijder, maar de nieuwe norm. Op Europese bodem kaffert hij de leiders van Europese landen en de Unie naar believen uit en bedreigt hen en passant. Tegelijk verwacht hij hulde in het dichtstbijzijnde koninklijk paleis alsmede ruimhartige aankopen van Amerikaans wapentuig. Alleen een bestelkaart voor verse jonge prostituees kan hem schrik aanjagen. Die herinneren hem aan de Epsteintjes en de justitiële molens in zijn thuisland.

De cultuuroorlog die Trump intussen in eigen land voert, sloopt hele sectoren van wetenschap en kunst. Universiteiten zijn hem een gruwel, net als onderzoeksjournalistiek. Voor lui als Trump is vijand nummer 1 het zelfstandige denken, creativiteit en levensvreugde voor iedereen. Hij toont een regressieve levenshouding. In dit licht moet ook worden begrepen dat Trump geen klimaatverandering erkent: allemaal woke geouwehoer. Ontkenning en controle zijn sleutelwoorden. Je schept je eigen werkelijkheid en controleert scherp op tegenspraak. Hiervoor kan hij zich laten voorlichten door XI. In China (en Noord-Korea) is gezicht herkennende technologie gekoppeld aan een geperfectioneerd systeem van repressie. Voorlopig is in de VS het financieel afknijpen populair, net als het verdacht maken en ontslaan van mensen met hersens in hoge posities. De wereldbevolking krijgt live te zien hoe Amerikaanse drones snel varende bootjes uit het water blazen. Zonder enige verificatie zijn dit drugsdealers. De gewelddadige ontvoering van de Venezolaanse president Maduro was volslagen illegaal, maar eersteklas amusement voor betonkoppen. Een de wereld mag gewaarschuwd zijn.

In de VS is de afbraak in volle gang. Je sloopt een democratie niet in een paar weken. Het ergste moet nog komen. Het proces heeft baat bij chaos en geweld, intimidatie en straatterreur. De vijand is overal en anders zorgt Trump er wel voor dat deze alsnog opstaat. ICE is hiervan een voorbeeld, gelijk de vervolging van de FED-chief Powell. Net als omgekeerd het vrijlaten van de coupplegers van 2020. Van wie er overigens alweer een flink aantal vast zitten, onder meer wegens geweldsmisdrijven en pedofilie.

Rationeel is Trumps gedrag allerminst. Waar je bijvoorbeeld alle illegale migranten per direct het land uittrapt, zakken sectoren van de economie onherroepelijk in. Dat onze vaderlandse PVV adepten dit onthouden, want voor Nederland geldt hetzelfde. Het welzijn van gewone Amerikanen zal Trump een zorg zijn. Hij schetst een ideaal, op grond van eerder genoemde natuurlijke rechten, de natte droom van white-supremacy in een christelijke macho wereld, niet toevallig verbeeld als de aloude cowboy te paard in een stofwolk. Onderliggend doel is de vernietiging van de intelligentsia, de checks and balances van het democratisch bestuursmodel en het tot norm verheffen van een soort volkse stompzinnigheid.

Hierbinnen kan Trump zijn gang gaan, als voorheen de Romeinse keizers Nero en Galicula, de Spaanse vorst Philips II, de Franse Zonnekoning Louis XIV, Stalin, Hitler en Mao. Wat een geluk dat het Eeuwige Leven zelfs voor gestoorde dictators niet is weggelegd.

Monk 22 januari 2026

Foto: Monk