Ronkende praatjes van Trump ten spijt: in de oorlog met Iran staan de Amerikanen op verlies. De wereldeconomie kraakt. Iran beheerst de cruciale Straat van Hormuz. Het wachten is op een aanvullende blokkade in de doorgang tussen de Rode Zee en de Golf van Aden. Aan de kust van Jemen staan Houthi’s klaar om Saoedische olietankers in de Straat Bab al-Mandab te bestoken. Het gebied is bovendien vergeven van Somalische piraten. Stuurt u een bedankje naar Donald! Hij verwacht niet minder, want alles wat hij in het leven aanpakt, verandert in klatergoud.

De Amerikaanse minister van Defensie Hegseth bevestigt de kosten voor Washington inmiddels op 33 miljard dollar. Dit schappelijk klinkende bedrag lijkt bedoeld om meer geld van het Congres te kunnen lospeuteren. Nieuwzender NBC komt namelijk uit op 80+ miljard, denktank Security Policy Reform zit al boven de 100 miljard, Center for American Progress berekende 150 miljard, inclusief economische schade*. Deze cijfers gelden puur voor de Amerikaanse schatkist. De schade aan de wereldeconomie is hier buiten beschouwing gelaten, want daar is geen beginnen aan.

Welke klinkende resultaten kunnen worden gepresenteerd? Helaas: Trump heeft bitter weinig bereikt in de oorlog met Iran. Vanuit perspectief van Internationaal Recht startte hij de aanval illegaal (een gevaarlijk precedent), hij dwong geen change of regime af, verpestte de vrije doorgang in de Straat van Hormuz, verschoot letterlijk zijn kruit, faalde diplomatiek, joeg de prijzen in de VS en wereldwijd omhoog en wist geen gram Iraans verrijkt uranium te bemachtigen. Je mag wel spreken van een fiasco. In de coulissen staat de Chinese leider Xi te grijnzen.

Waarom dan deze oorlog begonnen? Om het samen te vatten: 1. narcistische zelfoverschatting, 2. diplomatieke onkunde, 3. militaire beperkingen, 4. gezond verstand van bondgenoten, 5. manipulatie vanuit Israël.

1

Trump doet maar wat. Hij is impulsief, lichtgeraakt, doof voor redelijkheid, blind voor werkelijkheidszin, megalomaan narcistisch en heeft zich omringd met opportunistische jaknikkers. De Republikeinen willen politieke macht handhaven, media en universiteiten vrezen zijn wraakzucht ingeval teveel aandacht voor diversiteit, milieu en groene energie, het steenrijke Hightech profiteert van zijn bewind, de Kerk hoopt op Christelijke Herrijzenis, de middenstand is verzwakt en het lompe deel van de bevolking lacht om zijn mediagenieke optredens en gekruide uitspraken die niet meer zijn dan dagkoersen.
Trump denkt dat alles te bereiken valt met geld en een grote bek. Waar dreigen, schreeuwen, vleien, zwetsen en beledigen niet helpen, is het tijd voor fysiek geweld, politioneel optreden, oorlog.

2

Met name Witkoff boekte aanvankelijk resultaten in diplomatiek overleg met het regiem van de Ayatolla’s. Zij staan onder druk van een opstandige bevolking, een (vanuit Iraans perspectief) vijandig Israël, een kwetsbare economie en het vooruitzicht van Amerikaanse luchtaanvallen. Tenminste had diplomatiek bereikt kunnen worden wat Trump zelf in zijn eerste regeringsperiode (2016-2020) opzegde: internationale controle op het nucleaire programma in Iran. Trump houdt niet van internationaal (behalve wanneer het hem uitkomt) en het verdrag werd ooit gesloten door de vervloekte Democraat Obama. Onbestaanbaar, weg ermee!
Wie het eten opzet en wegloopt, zit uiteindelijk met de gebakken peren.
Ongeduld van Trump en de onaangekondigde en dus illegale luchtaanvallen van Israël op Iran zetten het overleg op scherp. Europa voelt er niets voor om mee te doen aan het conflict en Trump veronderstelde in zijn onkunde dat het allemaal een fluitje van een cent zou blijken. Wat een kans om (eindelijk) de Nobelprijs voor de Vrede toegekend te krijgen! De alternatieve FIFA Peace Price, hem uitgereikt door de voetbalclown Infantino, is uiteindelijk toch fake.

3

De militaire capaciteit van de Amerikanen mag enorm zijn, zonder boots on the ground krijg je de Iraanse Ayatollahs niet weg. Trump wil hieraan niet beginnen, al is het maar omdat hij daarmee een expliciete verkiezingsbelofte aan zijn electoraat zou doorbreken. Waarmee hij riskeert de tussentijdse verkiezingen (november) te verliezen. De voorraden aan munitie blijken bovendien nogal tegen te vallen. Resteert de nucleaire optie, maar in dat geval kan Trump rekenen op een nieuwe impeachment, ofwel afzettingsprocedure. De wereld is niet klaar voor atoombommen.

4

De Europese bondgenoten (NAVO) werden niet ingelicht over de op handen zijnde luchtaanvallen van de VS op Iran – in navolging van die door Israël. De belangen van Europa zijn uiteraard ook anders. Europa zei Nee tegen Trump waar onmiddellijke steun werd geëist. Europa heeft sowieso de nodige reserve tegen de man die openlijk Groenland (Deens) opeist en geregeld handjeklap speelt met Poetin. Beperkte steun in de Straat van Hormuz is bespreekbaar, maar dan moet er eerst een goede wapenstilstand zijn. En die is er vooralsnog niet.

5

Spin in het web van de problemen in het Midden-Oosten is Israël. Dat is al zo sinds 1948*, maar de situatie staat op scherp wegens en sinds Netanyahu zich laat ringeloren door zijn goeddeels ultraconservatieve kabinet. Hierin delen de facto Ben Gvir en Smotrich de lakens uit. Netanyahu wil ook zelf een permanente staat van oorlog, waar vrede hem binnenslands meteen het premierschap kost en hem voor de rechtbank brengt (openstaande veroordeling wegens fraude). Bovendien staat hij op de arrestatielijst van het Internationaal Gerechtshof wegens wandaden tegen de Palestijnen (Gaza). Aan de eigen bevolking mag hij nog uitleggen waarom zo laat en inefficiënt naar de overlevenden van 7 oktober 2023 werd gezocht. En waarom zag zijn kabinet de Hamas terreuraanval niet aankomen?
Je mag stellen, dat Netanyahu de Amerikanen in de Iraanse oorlog heeft geloodst. Trump heeft zijn kleine kompaan al enige keren uitgekafferd, maar pas nadat het fiasco zich aftekende. Daarbij hecht hij aan Gaza als smakeloos project voor een nieuwe Riviera. Hoe armoedig kan het zijn.

Het ontbreekt de Amerikanen niet alleen aan een haalbaar doel, strategie, diplomatie en politieke eenheid, maar bovenal aan financiële middelen.
De Amerikaanse staatsschuld groeit met 250 miljoen dollar: niet per maand of week, maar per uur*. Laat dit gegeven even bezinken.
In totaal bedraagt de staatsschuld van de VS ruim 39 biljoen dollar (39.000 miljard, bijna 125 procent van het bbp), waarvan 31 biljoen als obligaties worden verhandeld op de financiële markten. (citaat VK).
De afgelopen 25 jaar is de schuld bijna 7 x vergroot. Deze cijfers roepen de vraag op hoelang dit nog kan doorgaan.

Het antwoord is afhankelijk van aan wie je de vraag stelt. President Trump zou het liefst de beschikking krijgen over de geldpersen van de FeD in zijn land. Hij heeft hiertoe al diverse pogingen gedaan en zal deze ongetwijfeld voortzetten. Dan mag u rekenen op een hyperinflatie die de VS regelrecht naar de economische afgrond stuurt. Dit kan geen president zich veroorloven, zelfs ingeval hij op voorhand het democratisch staatsbestel compleet de nek zou omdraaien.

Reden om de hele wereld te laten meebetalen. Al zolang Trump II in het zadel zit, scheldt de president dat de boze buitenwereld de VS verkracht en besteelt (zijn woorden). Vanaf Dag 1 van zijn presidentschap zien we daarom Tarifs, importheffingen op de internationale handel, in woest wisselende percentages. Dat deze contraproductief en vaak illegaal naar zelfs Amerikaans recht zijn, kan hem geen moer schelen. Zijn oog valt voorts op het verwerven van Groenland en Canada, de Venezolaanse olievelden en op het Albanese eiland Sazan. Dit moet omgetoverd in een luxe resort voor dochter Ivanka en haar man Jared Kushner, zeg maar de kern van de Trump Maffia.

Tegelijk hangt de President bij voorkeur rond in een entourage die hem de waarheid allang niet meer vertelt. Hij zwelgt bij royalty, blingbling, idiote loftuitingen en megalomane bouwplannen. Alles tot zijn persoonlijke glorie. Trump spreekt schaamteloos uit dat hij de machtigste man ter wereld is en de beste president van de VS ooit. Waar hij werd uitgenodigd iets te tekenen (hij beweerde als kind hiervoor aanleg te hebben gehad) kwam hij aanzetten met een voorstelling van Jezus Christus: een zelfportret, hoe kan het anders.

We weten uit de geschiedenis hoe het afloopt met doorgeslagen keizers: ze komen ten val en sleuren hun rijk mee in de afgrond. Ook met Jezus liep het trouwens niet best af. Zelfs de FIFA dreigt hopeloos vast te lopen nu de UEFA de wacht heeft aangezegd aan Capo Infantino.

Monk, 31 juli 2026
Foto: Monk

• Aldus NRC van 16 juli 2026.
• Bron: Volkskrant, M. vd Geest, 29 juli 2026
• Regime Change, het tweede presidentschap van Donald Trump van binnenuit, 500 pagina’s, Haberman & Swan, Uitgeverij Omniboek, 2026
• 1948: stichting Staat Israel, met als gevolg grootschalig verdrijven van Palestijnen.