Echt geweldig gaat het nog steeds niet met die Speciale Militaire Operatie van Poetin tegen het Illegale Fascistische Regiem in Kiev, zeg maar het Oekraïne van Zelensky. Terwijl de zomer van 2026 vordert, wordt nauwelijks nog terreinwinst geboekt en zoemen Oekraïense drones tot achter de Oeral om de Russen te raken. Dat komt ervan wanneer je je hand in een wespennest steekt. De oorlog duurt onderhand langer dan 4,5 jaar, de inname van de Krim en het neerhalen van MH 17 (2014) niet eens meegerekend.
Inmiddels zijn, naar schatting ofwel een grove berekening door de Amerikanen, tussen de 400.000 en een half miljoen Russische soldaten gedood. Velen van hen worden opzettelijk op het slagveld achtergelaten voor de honden en ratten, want zonder stoffelijk overschot volgt er geen uitkering aan nabestaanden. Het achterlaten van dode soldaten fungeert als verdienmodel voor Moskou.
Stoppen of zelfs maar afbouwen is geen optie voor een regiem dat alleen kan voortbestaan bij gratie van een totale greep op de bevolking. De oppositie in het land is uitgebannen, opgesloten, vermoord en vooral: in twijfel en chaos gedompeld door leugens en nepinformatie. Twee maanden voor de komende fake verkiezingen in Rusland is oppositieleider Nadezjdin opgepakt om hem op voorhand uit te schakelen. In 2024 werd Navalny na een schijnproces in zijn cel vermoord, in 2023 kreeg Kara-Moerza 25 jaar cel. Allemaal gevaarlijke extremisten, uiteraard.
De media liggen veilig aan de ketting, net als universiteiten. Internet is gelimiteerd en bovendien vervuild met kletskoek en leugens. Waar het minder goed gaat met de strijd, komt dit door buitenlandse inmenging, wat deels nog waar is ook. Dat Poetin zijn raketten uit Iran haalt, blijft uiteraard onvermeld.
Moskou kampt met een personeelsgebrek voor de frontlinie in Oekraïne. Zeker zo kort voor genoemde verkiezingen (hoe nep en zinloos ook) riskeert Poetin het niet om juist nu een nieuwe mobilisatieronde af te kondigen. Deze zou kunnen leiden tot onvrede. In een onderdrukt land broeit het altijd wel ergens. Tot op heden werden om dezelfde reden boerenjongens van het verre Russische platteland getrokken, het liefste uit gebieden zonder internet en middelen van bestaan. Maar zelfs dit systeem begint te haperen. De beruchte Tsjetsjeense soldaten bijvoorbeeld hebben er al geen trek meer in. Reden voor Poetin om maar weer eens op bezoek te gaan bij een oude vriend, de Noord-Koreaanse president voor het leven Kim Jong-un.
De Kim dynastie heerst in dit land sinds de patstelling die ontstond in de Koreaanse Oorlog (1950-1953). Deze leidde tot een wapenstilstand tussen Noord en Zuid, maar nooit tot vrede. Kim heeft zijn land internationaal geïsoleerd, met name voor westerse invloeden, waarmee ik vooral democratie bedoel. Elke rechtgeaarde dictator heeft de pest aan openheid en medezeggenschap. Om over zoiets als een rechtsstaat te zwijgen. De grootste en zorgvuldig gecultiveerde vijanden van Noord-Korea zijn Japan en de VS. Japan wegens de gruwelijke bezetting van het land, voorafgaande en tijdens WO II en de VS wegens steunverlening aan Zuid-Korea in het kader van de naoorlogse Koreaanse Oorlog. Er is veel ronkende taal nodig om deze nalatenschap levend te houden in de harten en hoofden van de bevolking.
Trump in zijn onnavolgbare wijsheid zou hier graag verandering in aanbrengen. Waarom houdt Kim niet een beetje meer van hem? Vorige week kondigde de Amerikaanse president plotseling aan dat een (reeds gestarte!) gezamenlijke militaire oefening met Zuid-Korea (die houden ze elk jaar) wordt afgeschaald. Zoals onderhand bekend verraadt Trump aloude bondgenoten zonder een spier te vertrekken. Verse wapensystemen en hun bemanning zijn zeer gewenst wegens Trumps fiasco met Iran. Hoe diep kan een mogendheid zinken. Hij roemt nu juist Kim, met wie hij een geweldige relatie heeft. Kim zal nog eens moeten nalezen hoe dat ook alweer zit, waar hij eerder nog neerbuigend Little Rocket Man werd genoemd. De Noord-Koreaanse leider verkeert enigszins in een spagaat, want vriendschap met Trump zal door de Chinese Grote Broer Xi met argwaan worden gevolgd. Ook kleine hufters moet je in de gaten houden. Voorlopig gokt Kim op een goede (= nuttige) verstandhouding met Poetin. Een goede buur is beter dan een verre vriend. Het levert hem economische (buitenlandse valuta) en technologische (kernwapens) steun op, plus een sloot olie die Poetin wegens sancties toch nergens anders kwijt kan. Hier staat uiteraard wel iets tegenover en u raadt al wat het is: kanonnenvlees.
Van Kim wordt verwacht dat hij tussen de 30.000 en 50.000 soldaten levert, die kort achter de frontlinie in Oekraïne de Russen in staat stelt op te schuiven naar de loopgraven. Of het voor de Koreanen hierbij blijft, is nogal de vraag. Niet alleen wegens de militaire nood van Moskou, maar evengoed omdat Kim graag soldaten ziet terugkeren met echte gevechtservaring. Voor Poetin schuilt hierin wel een gevaar. De toestroom van Noord-Koreanen betekent het internationaliseren van de oorlog. Dit kan leiden tot een soortgelijk optreden van Europese (NAVO) landen ten gunste van Kiev. Zij zouden bijvoorbeeld de complete luchtafweer kunnen invullen met eigen manschappen.
Van Kim wordt ook verwacht, dat hij Moskou wapens aanlevert (tegen de drones van Kiev) en scheepsladingen raketten en granaten. Het wordt nog druk bij de spoorwegen door Siberië.
Met deze acties koopt Poetin niet alleen capaciteit aan het front, maar ook “rust” tijdens de naderende fake-verkiezingen waar hij voorlopig kan afzien van een nieuwe mobilisatieronde.
Europese Russen – die stiekem de Westerse berichtgeving volgen – voelen steeds minder voor opoffering van hun leven. Al helemaal waar je broer of echtgenoot zonder benen een last in huis wordt.
Vraag is, wat er gebeurt ingeval de verse Koreaanse aanvoer niet leidt tot een kanteling aan het front in Oekraïne. Tot op heden werden ze vooral afgeschoten als kleiduiven. Dit kan betekenen dat de oorlog voortsleept, een waarschijnlijk scenario. Het kan ook zijn, dat er (veel) meer Noord-Koreanen zullen volgen, want noch in Moskou noch in Pyongyang betekent een mensenleven veel. Het kan ook inhouden, dat Poetin zodanig wordt getergd door Oekraïense drone-aanvallen, dat hij aanstuurt op echte escalatie en (tactische) kernwapens inzet. Dit zou meteen een test zijn voor de NAVO-landen, zelfs voor het Amerika van Trump. Want met kernwapens van welke soort ook wordt weldegelijk een rode lijn overschreden die niet ongedaan gemaakt kan worden.
Aan de andere kant: wie weet komt dit Trump nog niet zo gek uit en leest hij er de goedkeuring in voor wat in zijn eigen achterhoofd zal spelen: hoe krijg ik die verdomde ayatollahs op de knieën? Welnu, met desnoods een paar (tactische) kernwapens dus. Netanyahu zal er blij mee wezen. Israël heeft namelijk ook iets dergelijks in de kelders liggen en een aanleiding ze te gebruiken, is voor een leugenachtig regiem gemakkelijk te vinden.
Monk, 18 augustus 2026.
Foto: expo De Kim Utopie, Museum Assen, mei 2015.
